این یه توهین محسوب میشه که به وب یه شاعر یا هرکسی که مطلبی گذاشته بری و نظری ندهی واقعا شرم آوره ما به خاطر شما عزیزان زحمت میکشیم پس زحمت ما را هدر ندید خواهشن بدون نظر نروید ممنونم

   با تشکر مدیر سایت رامیلا

سلام دوستان عزیزم من از شما عذر خواهی میکنم به دلیل درسام نتونستم چند ماه وبمو آپ کنم واقعا متاسفم.وممنونم از دوستان عزیزم که به من لطف دارن ونگران من  بودن. من سعی کردم به تک تک شما جواب بدم واگر احیانا کسی از یادم رفته و به او جوابی ندادم معذرت میخوابم .

به امید خدا بعد از 24 خرداد ماه من وبمو آپ خواهم کرد . پس تا آن موقع منتظر باشید و من حقیر را فراموش نکنید.

وقتی که کودک بودم، خم شدم تا صورتم را در رودخانه بشویم، عکس خود را در آب دیدم و احساس کردم من هم همراه رود جاری شده ام. صدای اندلیبی را شنیدم، احساس کردم آنها به خاطر من می خوانند. آن روز از شوق گریه کردم و حال خوشی داشتم بعد ها تعبیر خودم از آن موضوع این بود که آن لحظه می خواستم شعر بگویم ولی چون زبان شعر را بلد نبودم گریه ابیات شعرم شده بود و بعدها در جایی سرودم که گریه نخستین شعر من بود و حال که سرودنش را اندکی آموختم می نویسم تنهاترین تنها منم.

با درود خدمت دوستان و خوانندگان عزیز:

من رامیلا ت با اسم مستعار نویسنده این وبلاگم که متولد 73 می باشم. در این وبلاگ شعر ها و نثرهای سروده خود و دیگران را برای شما پست خواهم نمود، امیدوارم باعث رضایت و خشنودی شما گردد.امید به آن است که با نظرات سازنده و بجای خود بنده را در این عمر یاری نمایید.

با تشکر فراوان

رامیلا ت